Prolog.

Harry spojrzał na swoją spakowaną walizkę i po raz pierwszy tego dnia, odczuł ochotę aby uciec i nie dać się tam zamknąć. Szczerze nienawidził swojego życia i przeszłości, która się za nim ciągnęła. Wrócił by do czasów beztroskiego dzieciństwa i do zabawy z siostrą, ale myśli realistycznie i wie, że to niemożliwe.

Zielona walizka była już gotowa, ale czy on był na to gotowy? Czy był gotowy znów zacząć jeść? nie znał na to odpowiedzi, ale chciał być dobry dla rodziny, chciał to zrobić dla mamy i Gemmy i dla wszystkich, którzy nim gardzili i gardzą.

Pomimo tego że była 01:20 on siedział na podłodze, na szarym dywanie, obok zielonej walizki, która była spakowana przez jego mamę. Był sam w swoim małym mieszkaniu na obrzeżach Londynu z daleka od wrzasku, hałasu i spalin. Za kilkanaście godzin będzie już siedział w samochodzie do ‘Therapeutic Center’ tam będzie musiał jeść i to go przerażało. Odetchnął dwa razy, żeby się uspokoić, położył się na łóżku i zamknął oczy i pomyślał że gdy je otworzy będzie gotowy. 

I jak? Zwiastun oraz fabuła zostały usunięte, ponieważ ta historia uległa zmianie. 

Czekam na wasze opinie, jeżeli chcecie być informowani o nowych rozdziałach napiszcie w komentarzu swoją nazwę (@)  z twittera. ♥ 

xx